درآمد نیوز / قیمت‌ های عجیب و غریب کالاهای اساسی از جمله اقلام غذایی در ایران ادامه دارد. اقلام دارویی بار دیگر در کشور سهمیه بندی شده اند و داروهای بیماران خاص کمیاب شده اند و بیماران تالاسمی، بیماران پیوند کلیه و بیماران دیالیزی و بیماران سرطانی در کشور با کمبود برخی داروها مواجه هستند و برخی داروهای پرکاربرد بیماران موجود نیست. وضعیت توافق هسته ای و احیای برجام نیز در هاله ای از ابهام قرار گرفته است و همین مسئله مزید بر علت شده است تا وضعیت اقتصادی و معیشتی جامعه رو به وخامت می رود.

کسری  گازی

اتمام قریب الوقوع ذخایر استراتژیک و کسری انرژی از جمله گاز در منظر افکار عمومی را قابل اهمیت می نماید  در حالی صورت می‌گیرد که نان و غلات در ایران رکوردی نجومی داشته و مشکلات کمبود و قطعی مداوم گاز در هفته گذشته بارها مردم را کلافه کرده و همچنین طی سال‌ های گذشته بطور مستمر اعتراضات ایرانیان به وضعیت موجود ابعاد وسیع تری پیدا کرده است.

ایران در ۲ سال اخیر با بدترین خشکسالی ۵۰ سال گذشته مواجه شده و پیش بینی می شود تولید گندم در سال ۱۴۰۱، ۳۰ درصد از سال گذشته کمتر باشد. تنها در خوزستان در پی سوء مدیریت دولتی در منابع آب، ۸۰ هزار هکتار از گندم‌ های دیم این استان نابود شده است. بر اساس آمار، تنها در ۶ ماهه نخست سال ایران ۵ میلیون تن گندم وارد کرده است.

مردم کلافه از اتفاقات دومینوار

همچنین خبر می رسد که دلالان ترکیه به شدت در حال خرید آرد از داخل ایران هستند. به علت بحران اوکراین، میزان آرد در ترکیه به شدت کاهش پیدا کرده است و قیمت آن به شدت افزایش یافته است و از آنجایی که آرد در ایران تقریبا با یارانه دولتی، قیمت رایگان دارد، طعمه بسیار خوبی برای ترک ها شده است و دولت ایران هم تاکنون فکر اساسی برای این معضل نکرده است. در صورتی که اگر ادعای اتمام ذخایر استراتژیک ایران واقعیت دارد و یک قحطی در مواد غذایی می تواند قریب الوقوع باشد همزمان با افزایش سرسام ‌آور نرخ مواد غذایی و کاهش قدرت خرید مردم، صف‌ های طولانی عرضه محصولات با نرخ دولتی، افزایش یافته است.

نارضایتی مردم

 امروز اکثر صنف ‌ها معترض هستند و حق هم دارند و بیشتر نارضایتی ‌ها هم سر معیشت و دستمزدها و قول و قرارهای بی پشتوانه بر سر افزایش دستمزدها آن هم بدون پرداختن به رفع گرانی ها و تورم بوده است. هر چند سردرگمی در تعیین تکلیف برجام مشهود است، مقامات جمهوری اسلامی بطور مداوم در حال رکورد زدن در بیکاری و تورم و گرانی ها هستند و نمی توان حذف کالاهای اساسی از جمله مواد غذایی در سبد معیشت خانوارها را به کافی بودن اقلام اساسی و ضروری مردم تعبیر کرد. اگر ادعای رییس جمهور ایران درباره رسیدن میزان فروش نفت به قبل از تحریم ‌ها و رشد اقتصادی و افزایش درآمدهای نفتی کشور صحت داشته باشد باید ایران از کاهش تحریم ها، برای کمک به پیشرفت و توسعه همه جانبه کشور و بهبود معیشت ایرانیان و رفع تنش های اقلیمی و محیط زیستی کشور استفاده کند. اجرای توافق برجام باعث می ‌شود ایران روزانه بیش از یک میلیون بشکه نفت صادر کند. این روزها برای کشوری به ثروتمندی ایران پذیرفتنی نیست که خدمات اجتماعی و حمایتی دولت در حدی باشد که حتی یک معلول برای بقا و ادامه زندگی مجبور باشد زباله‌ گردی کند یا روستائیان کشورمان مجبور به عبور خطرناک از دره ‌های عمیق با استفاده از سیم بکسل باشند.

بررسی بودجه سال ۱۴۰۲ و تاثیر آن بر اقتصاد ایران دلالت از بودجه ‌ای مبهم همراه با کسری همیشگی منابع ارزی می کند. از دستاوردهای این بودجه، نصف شدن واردات دارو در سال ۱۴۰۲ است. با توصیفی که از رویکرد در مواجهه با رفع تحریم ها و مدیریت اقتصادی و معیشتی جامعه رفت می توان نتیجه گرفت که توافق هم حاصل شود نباید انتظار تغییر شرایط موجود را داشت و حتی وضعیت بدتر می شود. عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی ایران با ابراز ناامیدی از تغییر در وضعیت اقتصاد ایران حتی با امضای برجام، پیش ‌بینی می کند که نرخ دلار به ۴۰ هزار تومان رسیده است .

با مرور چنین اظهاراتی می توان بیان نمود که این حکمرانی است که باید در کشور ایران به نفع رفاه مردم و ارتقای کیفیت زندگی مردم تغییر پیدا کند. به مقامات کشور پیشنهاد می شود پس از توافق احتمالی و احیای برجام، توافق بعدی با مردم ایران باشد آن هم برای تامین حقوق شهروندی و حقوق بشر و رفاه مردم. دلارهای متعلق به مردم ایران باید مشخص شود که کجا خرج می‌ شوند؟ اگر گفته های رییس جمهور صحت داشته باشد و میزان فروش نفت به قبل از تحریم ها برگشته است و پول صادرات نفت وصول شده است، پس چرا مردم تاثیرات آن را در زندگی خود احساس نمی کنند و رو به روز بر دامنه تورم و گرانی های کشور افزوده می شود. وضعیت ذخایر بنزین کشور و تولید آن هم در هاله ای از ابهام است و اگر مصرف بنزین اینگونه ادامه داشته باشد، دولت عن قریب نسبت به گران کردن آن اقدام می کند. در سال ۱۴۰۲ نمی توان به کنترل قیمت ها امیدوار بود و افسار قیمت ها به زودی از دست دولت در می رود.