در خصوص صحبت‌های رئیس بانک مرکزی مبنی بر رسیدن قیمت ارز به کمتر از ۲۰ هزار تومان باید بگویم، این را می‌توان نوعی اتمام حجت دانست، گرچه تجربه نشان داده این صحبت‌ها نتیجه عکس می‌دهد و باید ببینیم تا چه حد جدی است

روزهای پایانی سال همیشه برای کارگران سرنوشت‌ساز است. روزهایی که چشم بخش زیادی از جامعه کارگری به جایی دوخته می‌شود که قرار است درخصوص دستمزد سال آینده آنها تصمیم‌گیری شود. شورای‌عالی کار اتاق تصمیم‌گیری برای دستمزد است.

مذاکرات مقدماتی دستمزد ۱۴۰۰ آغاز شد. مذاکراتی که سال‌های گذشته شرایط را ویژه‌تر کرده، هم برای کارگران و هم برای کارفرمایان. آنچه پیش از ورود به اصل مبحث تمایل دارم به آن اشاره کنم این است که می‌دانیم دخل و خرج کارگر با هم نمی‌خواند اما آن‌سوی ماجرا را هم باید دید. کارفرمایان اگر آسیب ببینند، سفره کارگر را هدف می‌گیرد.

طی روزهای اخیر یک بار دیگر بحث‌های مرتبط با توسعه مشاغل آنلاین و اینترنتی در فضای عمومی اقتصاد و جامعه مطرح شده و شخص رییس‌جمهوری اعلام کردند

اعداد، بالاخص اعداد مهم نظیر نرخ رشد اقتصادی، واقعیت واقعی خود را در طول زمان نشان می‌دهند. کوچک بودن این‌گونه اعداد بدون بعد زمانی، اغلب باعث می‌شود عموم مردم درک دقیقی از واقعیت آنها نداشته باشند

هدایت نقدینگی به سمت تولید یکی از موضوعاتی است که درباره آن زیاد صحبت شده، اما اقدام مناسب و قابل تامل در این زمینه صورت نگرفته است.

وضعیت بازار مسکن به شرایط پایان سال برمی‌گردد، در پایان سال معمولا یه هجوم کاذبی به این بازار داریم و احتمال می‌دهم رشد یکی دو درصدی در معاملات هم هجوم کاذبی باشد که در پروژه‌های بزرگ منطقه ۲۲ پیش آمده است

نمایندگان کارگری در حالی تلاش می کنند که دستمزدشان را در حدی که بتواند هزینه های زندگی در تهران را جبران کند افزایش دهند که هزینه های پایتخت را در نظر می گیرند؛ ولی حقیقت اینجاست که هزینه های زندگی در تهران با هیچ جای دیگر در ایران قابل قیاس نیست و حتی نرخ تورمی که ما محاسبه می کنیم در تمام کشور یکسان نیست چون سبد مصرفی خانوارها در شهرهای مختلف فرق می کند.